D'Fragilitéit vum éischte Schrëtt: Wann dir nach keng Famill sidd, awer schonn méi wéi zwee

E Puer ze sinn — dat ass dee zäertlechsten an zugläich dee wackelstege Zustand tëscht Mann a Fra. Dir sidd nach net bestuet, dir sidd nach keng Famill. Dir stitt just op der Schwell vum aneren: wann een oprichteg mat den Aen no engem Mënsch sicht, wann een aus ganzer Séil wëll no bei him sinn an him entgéint goen, awer bannen dréckt d'Angscht — d'Angscht, ongewollt ze verletzen, seng Rou ze stéieren oder ofgeleent ze ginn.

Genau op dësem feinen Iwwergang begeen d'Net-ausgeschwat-Sinn an de Stolz dee gréissten Verrot — si bréngen d'Leit zum Schweigen. Aus Angscht, den éischte Schrëtt ze maachen an zouzeginn, wat an der Séil virgeet, verléieren d'Leit déi kostbar Zäit, déi een net méi zréckkréie kann.

D'Welt vun de Puer fänkt mat Éierlechkeet vis-à-vis vun sech selwer an dem aneren un. Dëse Raum ass fir déi geschaf, déi e Bond fir d'ganzt Liewen wëllen opbauen — an also bereet sinn, virun allem säin eegent Häerz ze héieren, seng oprichteg Gefiller, an ophalen, se hannert dem Schweigen ze verstoppen.