«Dir wäert et spieren, et ass onméiglech et ze verpassen»: Wéi zwou Dreem sech géigesäiteg erkennen

Heiansdo dréit een deen einfachsten an rengsten Dram zënter senger Jugend mat sech. Zum Beispill, wann een eng Kéier richteg Zärtlechkeet an engem frieme Haus gesinn huet, wënscht een sech am Stëllen: «Wann ech e geléifte Mënsch hunn, wëll ech all Kéier, wann en iwwer d'Schwell trëtt, him entgéintlafen, en häerzlech ëmfaangen an en zärtlech kussen». Awer d'Liewen ass heiansdo esou, datt dee Falschen nieft dir steet: deng wäermste Beweegung gëtt eng Kéier kal ofgestouss, an du verstopps dës Zärtlechkeet déif an dir fir laang Joren.

An irgendwou an dëser selwechter Welt lieft en anere Mënsch. An eng Kéier, an engem rouege Gespréich, gëtt en dat Déifst zou: «Ech dreeme just vun engem — datt ech doheem an wäermen, léiwen Ëmfaangen erwaart ginn… Awer vläicht freet ech ze vill?».

Nee, net ze vill. Just net beim Falschen. Well wann dir Äre Mënsch begéint — ass alles méiglech. Well dat, vun deem deen een Angscht huet souguer ze dreemen, huet deen aneren säi ganzt Liewen gedreemt ze schenken. Genau do huet een mech gefrot: «Wéi weess ech, datt si déi Richteg ass?». Ech hunn mech deemools ëmgedréit an geäntwert: «Dir wäert et spieren, et ass onméiglech et ze verpassen».

D'Welt vun de Puer ass genau fir dëst Erkenne geschaf — wärend Dir nach just am Ufank vun enger Bezéiung sidd. Fir datt Dir ufänkt Äert Häerz ze héieren, Är éierlech Gefiller, an net fäert, iwwer dat ze schwätzen, wat Dir wierklech wëllt. Well et ass ganz einfach ze verstoen, datt virun Iech Äert Schicksal steet: Ären déifste Wonsch gëtt op eemol genau dat Heem, no deem en aneren Mënsch säi ganzt Liewen gesicht huet.