Letia in sciâ puritæ do codiçe, quande o cheu o trêuva «Quello Giusto» troppo tardi

No gh'è ninte de ciù doloroso do momento in to quæ ti vivi inte 'n matrimonio inconsapevole, apesôu a 'n fî, ti soporti con e urtime forçe — e de bòtto in sciâ tò stradda o comparisce 'na person-a, e ti capisci con tùtta l'ànima: lê o l'è quello giusto. Questo o l'è o tescito in to quæ se méttie a prêuva tùtta a profonditæ de l'onô uman.

Quarchedun in questo momento o se làscia andâ a-a debolessa, o va a l'ingànno e a-o tradimento, profanando e o sò câo de ancheu e o nêuvo sentimento ciæo. O risultato de 'n passo coscì o l'è sempre spaventoso: person-e che 'na vòtta àn diviso o mæximo letto se spessan o cheu l'unn-a con l'âtra e diventan nemixi sénsa pietæ, pronti a destrossâse, e fra de lô patiscian i figgiêu.

Ma gh'è 'n'âtra via — a via do codiçe morâle interiôr, quande no ti pêu propit permetite de fâ 'n passo vèrso 'n nêuvo rapòrto atravèrso a bôxîa, pe quante o cheu o posse fâ mâ. Ti sêêli a puritæ e ti tî ti indrê. E alôa a vitta a ve separa tórna in sciôe diferenti — fintantoché no sei cresciûi tùtti doî e no sei diventæ vêamente libbri. A vòtte, dòppo 'n dôlô coscì, 'n òmmo o se særa in se mæximo coscì in fôndo ch'o l'à poîa de provâ tórna. E a vòtte o destin, dòppo aveì aspêtòu l'ôa da puritæ e da libertæ, o fà incóntrâ tórna dôe anime cresciûe — za sénsa òmbra e sénsa barêe.