«O sentiæ, no l'é poscibile no acorzese»: Quando doê sêunni se riconoscan

A vòtte 'n òmmo o pòrta in lê o sêunno ciù senplice e ciù pûo scin da zóveno. Prexempio, avendo visto 'na vòtta a vêa teneçça inte 'na câza d'âtri, o se dixe in sê: «Quande aviô 'n òmmo che me veu ben, veui, ògni vòtta ch'o passa a soggia, corighe incontro, abraçâlo fòrte e baxâlo con teneçça». Ma a vitta a vòtte a va coscì che vixin o gh'é chi no l'é quello: o teu ciù câdo inpulso 'na vòtta o l'é respinto con fréido, e ti ascondi questa teneçça in fondo drénto pe tanti anni.

E da 'n'âtra parte de questo mæximo mondo o vivve 'n âtro òmmo. E 'na vòtta, inte 'na conversaçion chinn-a, o confessa o ciù segreto: «Mi sêunno 'na sola cösa — che a câza me vegne incontro con abraççi câdi e amôxi… Ma fòscia domando tròppo?».

No, no tròppo. Solo che no a chi o no l'é quello giusto. Perché quande ti incóntri o teu òmmo — tûtto l'é poscibile. Perché quello che 'n òmmo o l'ha puîa scin de sêunnâ, 'n âtro o l'ha sêunnòu pe tûta a vitta de regalâlo. Propio alôa me l'han domandòu: «Cómme fasso a savéi che lê a l'é quella giusta?». Mi alôa me son giâ e ò risposto: «O sentiæ, no l'é poscibile no acorzese».

O mondo de Pâr o l'é stæto creòu pròpio pe questa riconoscensa — quande voiatri sei ancon a-o prinçipio da relaçion. Pe fâve comensâ a sentî o vostro cheu, i vostri sentiménti ciù sinceri e no avei puia de parlâ de quello che voei dabon. Perché capî che davanti a voiatri gh'é o vostro destin o l'é façile assæ: o vostro sêunno ciù segreto o se revela de colpo comme quella casa che l'âtro o l'à çercòu pe tutta a seu vitta.