E Bréif un déi, déi kee gefrot huet

Ënnert all deem betäubende Kaméidi vun der Zivilisatioun gëtt et eng erschreckend, äiseg Leer: keen huet jeemools gefrot — a wat wëlls du?

Keen interesséiert sech, iwwer wat s du virum Schlof schweigs. Keen freet, ob s du elo no vir wëlls lafen oder ob s du et liewensnoutwenneg brauchs, dech zesummenzerullen a just ze schlofen. Et gëtt dir onendlech virgeschriwwen, wat s du solls maachen, awer keen stellt déi elementar, intim Fro: «A wéi fills du dech elo, Léifchen?».

Dëse Bréif ass eng Erënnerung: du muss däi Recht op Otem net verdéngen. Däi Kräischen ass normal. Däi Middegkeet ass helleg. Däi Roserei huet d'Recht, erauszekommen. Erlaab dir, net perfekt ze sinn, mä lieweg.