E Bréif iwwer d'Grenz, déi Elteren ni dierfen iwwerschreiden

Et gëtt näischt Schreckleches wéi dee Moment, wou s du dengem eelere Publikum d'Dieren vun dengem Heem mat engem rengen, éierleche Häerz opméchs, an als Äntwert hannert dengem Réck ufänken, Ränk an Ofsproochen ze spannen. Wann Elteren d'Neutralitéit vergiessen an blind op d'Säit vun hirem Jong oder hirer Duechter géint deen aneren Ehepartner trieden.

Andeems si sech an eng friem Unioun andréngen, sinn Elteren dacks iwwerzeegt, datt si richteg handelen. Awer si kennen net déi ganz Wourecht a si sinn sech net emol bewosst, wéi eng zerstéierend, onheemlech Péng si engem anere Mënsch zoufgen an wéi si d'Schicksaler vun hire eegene Enkelkanner verkrëppelen, andeems si hir Welt a Stécker räissen.

Ech schreiwen dëse Bréif als Erënnerung un dat héchst Gesetz vun der Familljeneier: gitt ni Riichter am Haus vun Ären Kanner. Baut keng Intrigen, deelt net dat wat net ze deelen ass a léiert hinnen net, wéi si solle liewen. Är Beruffung ass et, e rouegt Liicht an eng gutt Ënnerstëtzung ze sinn, net eng Kraaft, déi zerstéiert, wat net vun Iech opgebaut gouf.