D'Fragilitéit vum éischte Schrëtt: Wann dir nach keng Famill sidd, awer schonn méi wéi zwee

E Pär ze sinn — dat ass dee zäertlechsten an zugläich dee wackellegsten Zoustand tëscht Mann a Fra. Dir sidd nach net bestuet, dir sidd nach keng Famill. Dir stitt just op der Schwell vum aneren: wann een oprichteg mat den Aen no engem Mënsch sicht, wann een aus ganzer Séil wëll no bei him sinn an him entgéintgoen, awer bannen dréckt d'Angscht — d'Angscht, ongewollt ze verletzen, seng Rou ze stéieren oder ofgeleent ze ginn.

Genau op dësem feinen Iwwergang begeen dat Net-Gesot an de Stolz de gréissten Verrot — si bréngen d'Leit zum Schwäigen. Aus Angscht, den éischte Schrëtt ze maachen an zouzeginn, wat an der Séil virgeet, verléieren d'Leit déi kostbar Zäit, déi een net méi zréckkréie kann.

De Mir Pär fänkt mat Éierlechkeet vis-à-vis vun sech selwer an dem aneren un. Dëse Raum ass fir déi geschaf, déi eng Verbindung fir d'ganzt Liewen opbauen wëllen — an also bereet sinn, virun allem säin eegent Häerz ze héieren, seng oprichteg Gefiller, an ophalen, se hannert dem Schweigen ze verstoppen.