«Dir wäert et spieren, et ass onméiglech et ze verpassen»: Wéi zwou Dreem sech géigesäiteg erkennen

Heiansdo dréit een dee einfachsten an rengsten Dram nach aus der Jugend mat sech. Zum Beispill, wann een eng Kéier richteg Zärtheet an engem frieme Haus gesinn huet, wënscht een sech am Stëllen: „Wann ech eemol e geléifte Mënsch hunn, wëll ech all Kéier, wann hien iwwer d'Schwell trëtt, him entgéintlafen, hien häerzlech ëmfaangen an zärtlech kussen.“ Awer d'Liewen ass heiansdo esou, datt een aneren nieft dir steet: deng wäermst Beweegung gëtt eng Kéier kal ofgestouss, an du verstopps dës Zärtheet déif an dengem Bannenzegen fir laang Joren.

An irgendwou an dëser selwechter Welt lieft en aneren Mënsch. An eng Kéier, an engem rouege Gespréich, gesteet hien dat Déifst: „Ech dreeme just vun engem — datt ech doheem an wäermen, léifvollen Ärem empfaange ginn… Awer vläicht freeen ech ze vill?“

Nee, net ze vill. Just net beim Richtegen. Well wann dir Ären eegene Mënsch begéint — ass alles méiglech. Well dat, vun deem ee kaum ze dreeme wier, huet deen aneren säi ganzt Liewen laang gedreemt ze schenken. Genau do huet een mech gefrot: „Wéi weess ech, datt si déi Richteg ass?“ Ech hu mech deemools ëmgedréit an geäntwert: „Dir wäert et spieren, et ass onméiglech et ze verpassen“.

D'Welt vun de Puer ass genau fir dëst Erkenne geschaf — wärend Dir nach just um Ufank vun enger Bezéiung sidd. Fir datt Dir ufänkt, Äert Häerz ze héieren, Är éierlech Gefiller, an net fäert, driwwer ze schwätzen, wat Dir wierklech wëllt. Well et ass ganz einfach ze verstoen, datt virun Iech Äert Schicksal steet: Ären déifste Wonsch stellt sech op eemol als dat selwecht Heem eraus, dat deen aneren säi ganzt Liewen laang gesicht huet.