Anatomia loricae: Pretium aeternae constantiae

A pueritia vir uni regulae docetur: dentes comprimere et ictum sustinere. Annus post annum circa cor gravis lorica crescit, quae primum ab externa pressione protegit, deinde intus suffocare incipit. Etenim vel solidissimae rupi est modus tensionis, de quo palam loqui non consuevit.

Cum architecturam Eius Mundi designarem, unum sciebam: hic non erunt alieni oculi, spectatores, aestimationes sociales. Hic solus locus est ubi fatigatio tua et vivi sensus tui non ut infirmitas accipiuntur.

Totum hoc spatium ad imaginem hominis intellegentis creatum est, qui quaestiones superfluas non ponit, rationes non exspectat, sed tantum tacite poculum calidi capuli coram te in silentio ponit.