Paginae sine verbis: Ius ad clamorem et silentium

Post splendidam cuiuslibet feminae fortis frontem semper latet cubiculum quod nemo novit. Locus ubi dolor tacitus cumulatur, ubi offensiones absconduntur et ubi femina defatigatur murus lapideus esse omnibus circum se.

In cultura VIA AD ME lex est: hic non est cavea spectaculorum. Hic non sunt iudicia, laudes nec alieni oculi curiosi.

Interdum tantum tacendum est. Manendum ibi ubi litterae non sunt, sed solum tu et pausa. Interdum vero — cogitatio vocalis relinquenda: sibi soli fateri, in tenebris flere, iram congestam effundere et scire hunc clamorem animae in aeternum in secreto obsignatum mansurum. Purgatio non in publico fit. Fit post scaenas, in benedicta silentio.