Аалам кайра-кайра жолуктура бергендер тууралуу кат

Тагдырдын жазуусу таң калыштуу. Кээде эки адам бири-бирин чыныгы жолдору кесилишкенге чейин эле көрүшөт. Узун бир көз караш — анда жакындап келүү, сүйлөшүү, сүйүүгө чакыруу каалоосу ачык окулат — силер экөөңөр дагы эле толук эркин болгон кезде. Бирок ошол учурда уялчаактык менен тартынуу басымдуулук кылат. Кадам жасалбайт, жолдор ажырайт, бирок ошол көз караштын элеси ичиңде кандайдыр бир себептен кала берет.

Узак сегиз же тогуз жыл өтөт. Күтүлбөгөндөн эшик ачылып, жашоо силерди кайра жолуктурат, жана тынчтыкта заматта, өткүр таануу болот. Ичиңде баары бул кокустук эмес деп кыйкырат, бирок эми эркектик эго, коркуу же башкалардын шарттары жөнөкөй сөздөрдү айтууга мүмкүн бербейт: «Мен сени сүйөм. Сага карата сезимдерим бар». Жана кайра — жылдарга ажыроо.

Бирок Аалам бүткөн окуяларды жакшы көрөт. Биз биринчи жолу тандоо жасоого батына албаганда, ал сезимди өчүрбөйт — ал бизге кайра, кайра, кайра мүмкүнчүлүк берет. Ал окуяларды кайталап, силерди бири-бириңерге алып келет, акыры коркууну таштап, чыныгы чечимиңерди кабыл алганга чейин.