Du rê di nav zewacê de: Bi bêderketin tehemûl kirin an fêrî avakirinê bûn

Dema ku mirov fêm dikin ku di zewaca wan de nêzîkatiya berê nîne, du rê li ber wan derdikevin. Ya yekem — bi salan tehemûl kirin, hev dilxweş kirin, êş li paş bişirînên kubar ji bo mêvanan veşartin û xwe qanî kirin ku 'derketin tune' an jî divê 'ji bo zarokan tehemûl bikin'. Lê lîstika bi yek golê qet malê xilas nake — ew tenê hêdî hêdî giyanê yê ku her tiştî li ser xwe dikişîne dişewitîne.

Rêya duyem — di xwe de wêrekîyê bibînin ku dev ji xuyakirinê berdin û bi rastî hewl bidin malbatekê ava bikin: armancên hevpar bibînin, ji nû ve nirxên xwe yên malbatî biafirînin û kevneşopîyên zindî deynin ku tê de rêzgirtina hevdu û piştgirî heye.

Dema ku min avahiya Cîhana Malbatê diafirand, min dixwest tam vê derfetê bidim mirovan ku bi rastî ava bikin. Ji ber ku em bi jêhatiya parastina agirdayê nayên dinyayê — em her roj fêrî avakirina malbatê dibin, heke her du jî amade bin ku ber bi hev ve bimeşin.