Anatomiya ya nediyarkirin: Çima divê tu netirsî ku neyê fêmkirin

Çima mirov ewqas ditirsin ku pêşî dest bi axaftinê bikin û rasterast li ser hestên xwe biaxivin, li ser tiştên ku ji wan re biqîmet in û yên ku wan diêşînin? Ji ber ku her kesî heman astengiya hundurîn digire: «Ma ku min nefêminin? Ma ku vekirina min neyê qebûlkirin?».

Lê rastiya têkiliyan bi awayekî ecêb hêsan û dilovan e: heke tu dilê xwe vekî û kesek te nabihîse û te nafême — wê demê ew bi tenê ne kesê te ye. Û pir çêtir e ku tu vê yekê niha bizanibî û bi aramî berde, ji ku bi salan di nediyarkirinê de bijî û bitirsî ku peyveke zêde bibêjî. Û heke li ber te bi rastî kesê te be — ew ê tewra pistepista te jî bibihîse.

Dema ku min avahiya Cîhana Cotan çêkir, min dixwest cîhekî dilsoziya mutleq bide du kesan. Cihê ku hûn fêr dibin bê mask û bê tirs biaxivin, hevûdu bi rastî nas bikin û her roj tiştekî nû ji hevûdu fêr bibin.