तिका चिटी, जिका कोणेंच विचारलें ना

सगळ्या गोंगाटी सभ्यतायेच्या मदीं एक भयावह, बर्फाळ रिकामेपण आसा: कोणेंच तुका कधीं विचारलें ना — तुका कितें जाय?

तुका सोद ना, तू रातच्या न्हिदेपयलीं कितें मोनांत रावता. कोणेंच विचारना, तू आतां फुडें धांवपाक सोदता वा तुका जिवाक आवश्यक आसा गोल गोल जावन पडून न्हिदप. तुका अखंड सांगतात तू कितें करचें, पूण कोणेंच सादो, आंतरिक प्रस्न विचारना: «आतां तू कशी जाणवता, मोगाची?».

हें पत्र एक याद दवरप: तुका श्वास घेवपाचो हक्क मेळोवपाक जाय ना. तुजे दुकां सामान्य. तुजी थकाय पवित्र. तुजो राग भायर येवपाचो हक्क आसा. तुका परिपूर्ण न्हय, जिवंत जावपाक दिव.