बख्तरबंदीचें शरीरशास्त्र: सदांचे संयमाची किंमत

ल्हानपणा सावन मनशाक एक नेम शिकयलो जाता: दांत कडसून घाव सहन करचो. वर्सा-वर्सा काळजा भोंवतणी जड बख्तरबंदी वाडता, जी पयलीं भायल्या दाबा सावन राखता, आनी उपरांत भितरल्यान गळगळूंक लागता. कित्याक सगळ्यांत घट्ट फातराकूय ताणाची मर्यादा आसता, ती विशीं उक्तें उलोवपाची चाल ना.

जेन्ना हांव ताच्या संवसाराची वास्तुशिल्प रचना करतालों, तेन्ना म्हाका एक गजाल खबर आशिल्ली: हांगा परक्यांचे दोळे, पळोवपी आनी समाजीक मापदंड आसचे नात. हो एकूच सुवात, जंय तुजो थकवो आनी तुजीं जिवी भावना कमजोरी म्हणून मानलीं वचनात.

हें सगळें मळब एका समजून घेवपी मनशाच्या रुपान घडयलां, जो विनकारणाचे प्रस्न विचारना, अहवालाची वाट पळयना, पूण फकत मौनान तुज्या मुखार शांतायेंत एक कप गरम कॉफी दवरता.