कोडेक्साच्या शुद्धतेविशीं एक चिट्ठी, जेन्ना काळीज "तोच एक" मेळटा, पूण खूब उशिरा

असो क्षण ना जो ह्या क्षणापरस दुख्ख दिता, जेन्ना तूं एका अजाणतेपणांत, धाग्यार लटकिल्ल्या लग्नांत जिवाला, शेवटच्या ताकदीन सहन करतात — आनी अचानक तुज्या वाटेर एक मनीस येता, आनी तूं आपल्या सगळ्या जिवान कळटा: तोच एक. ही अशी परीक्षा, जेंत मनशाच्या मानाची सगळी खोल तपासली जाता.

कोणूय ह्या क्षणार कमजोरपणाक हार मानता, फसवणूक आनी विश्वासघात करता, आपलें सद्याचें घर आनी नवें उज्ज्वल भावना दोनूय अपवित्र करता. अशा पावलाचो निकाल सदांच भयानक आसता: जे लोक एकदां एकच बिछानो वांटून घेतले, ते एकामेकांचीं काळजां फोडटात आनी निर्दयी दुस्मान जातात, एकामेकांक फाडून टाकपाक तयार, आनी तांच्या मदीं भुरगीं दुख्ख सोंसतात.

पूण एक दुसरो मार्ग आसा — अंतरंग नैतिक संहितेचो मार्ग, जेन्ना तूं फकत फटयेर नवे नात्यांत पावल घालूंक शकना, काळजाक कितलोय दुखयत आसूं. तूं शुद्धताय वेंचता आनी फाटीं सरता. आनी मागीर जिवीत परत तुमकां वेगवेगळ्या देगांनी व्हरता — जे मेरेन तुमी दोगांय वाडून खऱ्या अर्थान मुक्त जावंचे नात. कधीं अशा दुखा उपरांत मनीस आपणांत इतलो खोल बंद जाता की परत प्रयत्न करूंक भियता. आनी कधीं नशीब, शुद्धतायेचो आनी मुक्तीचो वेळ सोडून, दोन वाडिल्ल्या आत्म्यांक परत एकठांय हाडता — आतां सावळी नासतना आनी अडचणीं नासतना.