«तुमकां जाणवतलें, हें चुकयता येवप शक्य ना»: जेन्ना दोन स्वप्नां एकामेकांक मेळटात

कधीकधी मनीस आपल्या भितर सगळ्यांत सादें आनी नितळ स्वप्न पिरायेच्या सुरवातेचेरच व्हरत आसता. उदाहरणार्थ, एकदां दुसऱ्याच्या घरांत खरी मोगाळताय पळोवन, तो मनांतल्यान म्हणता: «जेन्ना म्हाका मोगाचो मनीस मेळटलो, तेन्ना तो दारांत पावल दवरता तेन्ना हांव दर फावट ताच्या मुखार धांवून वचून, घट्ट वेंगाडून, मोगान चुंबून घेवंक सोदतां». पूण जिवीत कधीकधी अशें घडता की लागीं तोच मनीस नासता: तुमचो सगळ्यांत उबाळाचो उमाळो एकदां थंडपणान धुडकावनात, आनी तुमी ती मोगाळताय खोलायेंत, बऱ्याच वर्सां साकून दवरतात.

आनी ह्याच संवसारांत कुशींक तरी दुसरो मनीस रावता. आनी एकदां शांत उलोवपांत तो आपलें सगळ्यांत गुपीत कबूल करता: «हांव फकत एकाच गजालीचो स्वप्न पळयतां — घरा म्हाका उबाळाच्या, मोगाळ वेंगाडणांनी मुखार येवन घेवंचो… पूण कदाचित हांव चड मागतां?».

ना, चड मागना. फकत त्या मनशाकडेन न्हय. कित्याक जेन्ना तुमी तुमचो मनीस मेळटलो — तेन्ना सगळें शक्य जाता. कित्याक एकलो जाचो स्वप्न पळोवंक लागता, तोच दुसरो आपलें आयुष्यभर दिवंक स्वप्न पळयत आसता. तेन्नाच म्हाका विचारलें: «तुमी कशे कळटलें की तीच ती खरी?». तेन्ना हांव वळून म्हणलें: «तुमकां जाणवतलें, हें चुकयता येवप शक्य ना».

पर ब्रह्मांड हेर आसा न्हय ताका लागून तयार केल्लो — जेन्ना तुमी फकत नात्याच्या सुरवातेक आसात. तुमचें काळीज, तुमचीं खरीं भावना ऐकूंक लागूंक आनी तुमकां खरेंच कितें जाय तें सांगूंक भियेवंक न्हय हाका लागून. कारण तुमच्या मुखार तुमचें नशीब आसा हें समजून घेवप सोपें आसा: तुमचें सगळ्यांत आवडीचें सपन अचानक तेंच घर थारता, जें दुसरो मनीस आपल्या आयुश्यभर सोदतालो.