ផ្លូវពីរក្នុងអាពាហ៍ពិពាហ៍៖ ការអត់ធ្មត់ដោយគ្មានផ្លូវចេញ ឬការរៀនសូត្រដើម្បីកសាង

នៅពេលមនុស្សយល់ថាក្នុងអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់ពួកគេលែងមានភាពស្និទ្ធស្នាលដូចមុន ផ្លូវពីរបានលេចឡើងនៅមុខពួកគេ។ ទីមួយ — អត់ធ្មត់អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ បម្រើគ្នាទៅវិញទៅមក លាក់ការឈឺចាប់ وراءស្នាមញញឹមគួរសមសម្រាប់ភ្ញៀវ និងបញ្ចុះបញ្ចូលខ្លួនថា «គ្មានផ្លូវចេញ» ឬថាត្រូវ «អត់ធ្មត់ដើម្បីកូន»។ ប៉ុន្តែការលេងតែម្ខាងមិនដែលសង្គ្រោះផ្ទះបានឡើយ — វាគ្រាន់តែដុតបំផ្លាញព្រលឹងអ្នកដែលទ្រាំទ្រអ្វីៗទាំងអស់ដោយសន្សឹមៗ។

ផ្លូវទីពីរ — ស្វែងរកភាពក្លាហានក្នុងខ្លួនដើម្បីឈប់ក្លែងបន្លំ ហើយព្យាយាមកសាងគ្រួសារយ៉ាងពិតប្រាកដ៖ ស្វែងរកគោលដៅរួម បង្កើតតម្លៃគ្រួសាររបស់ខ្លួនពីសូន្យ និងបង្កប់ទំនៀមទម្លាប់រស់រវើកដែលមានការគោរព និងការគាំទ្រគ្នាទៅវិញទៅមក។

ក្នុងការបង្កើតស្ថាបត្យកម្មនៃពិភពគ្រួសារ ខ្ញុំចង់ផ្តល់ឱ្យមនុស្សនូវឱកាសនេះយ៉ាងពិតប្រាកដក្នុងការបង្កើតដោយស្មោះត្រង់។ ព្រោះយើងមិនកើតមកជាមួយសមត្ថភាពថែរក្សាផ្ទះ — យើងរៀនបង្កើតគ្រួសារជារៀងរាល់ថ្ងៃ ប្រសិនបើទាំងពីរនាក់ត្រៀមខ្លួនដើរឆ្ពោះរកគ្នា។