ទំព័រដែលគ្មានពាក្យ៖ សិទ្ធិក្នុងការស្រែក និងភាពស្ងប់ស្ងាត់

នៅពីក្រោយមុខអគារដ៏អស្ចារ្យនៃស្ត្រីខ្លាំងពូកែណាម្នាក់ តែងតែលាក់បាំងបន្ទប់មួយ ដែលគ្មាននរណាដឹងឡើយ។ ជាកន្លែងដែលការឈឺចាប់ដែលមិនបាននិយាយចេញ កកកុញឡើង ជាកន្លែងដែលការអាក់អន់ចិត្តលាក់ខ្លួន និងជាកន្លែងដែលស្ត្រីនោះហត់នឿយនឹងការធ្វើជាជញ្ជាំងថ្មដ៏រឹងមាំសម្រាប់អ្នកជុំវិញខ្លួន។

នៅក្នុងវប្បធម៌ VIA AD ME មានច្បាប់មួយ៖ នៅទីនេះគ្មានសាលទស្សនាឡើយ។ នៅទីនេះគ្មានការវាយតម្លៃ គ្មានការចុចចូលចិត្ត និងគ្មានភ្នែកចង់ដឹងរបស់អ្នកដទៃឡើយ។

ពេលខ្លះគ្រាន់តែត្រូវស្ងាត់ស្ងៀម។ នៅទីនោះ ដែលគ្មានអក្សរ មានតែអ្នក និងចន្លោះឈប់សម្រាកមួយ។ ហើយពេលខ្លះទៀត — ទុកគំនិតជាសំឡេង៖ និយាយចេញឲ្យអស់នៅជាមួយខ្លួនឯង យំក្នុងភាពងងឹត បញ្ចេញកំហឹងដែលកកកុញ ហើយដឹងថាការស្រែកនៃព្រលឹងនេះ នឹងត្រូវបានបិទជិតជាអាថ៌កំបាំងអស់កល្បជានិច្ច។ ការសម្អាតចិត្តកើតឡើងមិនមែននៅទីសាធារណៈទេ។ វាកើតឡើងនៅពីក្រោយឆាក ក្នុងភាពស្ងប់ស្ងាត់ដ៏ប្រកបដោយពរ។