Әлем қайта-қайта тоғыстыратын жандар туралы хат

Тағдырдың жазуы таңғажайып. Кейде екі адам жолдары шынымен қиылыспай тұрып, бір-бірін әлдеқашан көреді. Жақындап келу, сөйлесу, қыдыруға шақыру деген айқын тілек оқылатын бір ұзақ көзқарас — сен екеуің әлі де толық бостансыңдар. Бірақ сол сәтте ұяңдық пен қорқақтық басым түседі. Қадам жасалмайды, жолдар ажырайды, бірақ сол көзқарастың естелігі іштей қала береді.

Ұзақ сегіз не тоғыз жыл өтеді. Кенет есік ашылады, өмір сендерді қайта соқтыстырады, және тыныштықта лезде, өткір танысу жүреді. Ішің бұл кездейсоқтық емес деп айқайлайды, бірақ енді еркектік эго, қорқыныш не өзгенің жағдайы қарапайым сөздерді айтуға мүмкіндік бермейді: «Мен сені сүйемін. Саған деген сезімім бар». Және тағы да — жылдарға созылған айырылысу.

Бірақ Әлем аяқталған әңгімелерді жақсы көреді. Біз таңдауды бірінші рет жасауға батылы бармағанда, ол сезімді өшірмейді — ол бізге қайта, қайта, қайта мүмкіндік береді. Ол оқиғаларды қайталап, сендерді бір-біріңе әкеле береді, сендер ақыры қорқыныштан арылып, шынайы шешім қабылдағанша.