წერილი იმ საზღვარზე, რომელიც მშობლებმა არასოდეს არ უნდა გადაკვეთონ

არაფერია იმ მომენტზე საშინელი, როცა უფროსებს საკუთარი სახლის კარებს სუფთა, გულწრფელი გულით უხსნი, სანაცვლოდ კი ზურგსუკან იწყება ინტრიგებისა და შეთქმულებების მოწყობა. როცა მშობლები ივიწყებენ ნეიტრალიტეტს და ბრმად დგებიან საკუთარი ვაჟის ან საკუთარი ქალიშვილის მხარეს მეორე მეუღლის წინააღმდეგ.

სხვის კავშირში ჩარევისას მშობლები ხშირად დარწმუნებულნი არიან, რომ სწორად იქცევიან. მაგრამ მათ არ იციან მთელი სიმართლე და არც კი აცნობიერებენ, რა მომაკვდინებელ, გამოუსწორებელ ტკივილს აყენებენ სხვა ადამიანს და როგორ ანგრევენ საკუთარი შვილიშვილების ბედს, მათ სამყაროს ნაწილებად არღვევენ.

ამ წერილს ვწერ, როგორც შეხსენებას როდის უმაღლესი კანონისა: არასოდეს გახდეთ მსაჯული საკუთარი შვილების სახლში. ნუ ქსოვთ ინტრიგებს, ნუ ყოფთ განუყოფელს და ნუ ასწავლით მათ, როგორ იცხოვრონ. თქვენი მოწოდებაა იყოთ მშვიდი შუქი და კეთილი მხარდაჭერა, და არა ძალა, რომელიც ანგრევს იმას, რაც თქვენ არ აგიშენებიათ.