გააზრებული არჩევანის სიმაგრე: რატომ არ შეიძლება ოჯახში თვალდახუჭულად შესვლა

რამდენად ხშირად ქმნიან ადამიანები ოჯახს იმპულსურად — ახალგაზრდობაში, ჯერ არც საკუთარი თავის, არც გვერდით მყოფი ადამიანის შეცნობის გარეშე. თითქმის არ საუბრობენ რა საკუთარ ნამდვილ სურვილებზე, ღირებულებებსა და მოთხოვნილებებზე, ისინი გააზრებულ ნაბიჯს დგამენ, შემდეგ კი წლების განმავლობაში ამ ნაჩქარევობისთვის ქორწინების შიგნით იხდიან.

ხომ თუ საძირკველი ჯერ კიდევ მაშინ ჩაიყარა, როცა ორივე წყვილი იყო — როცა მათ ისწავლეს საკუთარი გრძნობების გაგონება და გზის დასაწყისში ერთმანეთი შეიცნეს, — მტკიცე ოჯახის აშენება განუზომლად უფრო ადვილია. ასეთ სახლში თითოეული ზღურბლიდანვე გრძნობს მთავარს: აქ დაცული ვარ. მაგრამ როცა საძირკველი არ არსებობს, ოჯახური ცხოვრება მძიმე განსაცდელად იქცევა.

ოჯახის სამყარო შექმნილია იმისთვის, რომ შეწყვიტოს ილუზიების წრეში სირბილი. ეს არის ტერიტორია, სადაც არ თამაშობენ „სანიმუშო ოჯახს“ საზოგადოებისთვის, სანამ შიგნით ქაოსი მძვინვარებს, არამედ პატიოსნად და გააზრებულად აშენებენ თავიანთ საერთო სამყაროს.