ნიღბების ანატომია: რატომ დავკარგეთ უნარი ვიგრძნოთ

ეს იწყება ჯერ კიდევ ახალგაზრდობაში, როცა პირველად გადმოგცემენ სხვის სცენარს: როგორი უნდა გახდე, როგორ უნდა მოიქცე სწორად, როდის უნდა გათხოვდე, რამდენი შვილი უნდა გააჩინო და როგორ უნდა გამოიყურებოდე უნაკლოდ. შემდგომში მოთხოვნების სია მხოლოდ იზრდება: იდეალური დიასახლისი, მოთხოვნადი სპეციალისტი, მბრწყინავე დედა.

ყოველ ჯერზე, როცა სამყარო „სწორ ცხოვრებას“ გასწავლის, ახალ ნიღაბს ირგებ. მძიმეს, ლამაზს, სოციალურად მოწონებულ ჯავშანს. და დროთა განმავლობაში ამ სიმძიმის ქვეშ იშლება ზღვარი: სად არის შენი ნამდვილი სურვილები და სად — სხვის მიერ თავს მოხვეული როლები?

საკუთარი შინაგანი სამყაროს შექმნა ნიშნავს ამ ფენების ეტაპობრივ, მზრუნველ გახდას. არა საკუთარი თავის მსხვრევა, არამედ საკუთარი ნამდვილობის ამოთხრა სხვისი შიშებისა და მოლოდინების ნანგრევებიდან.