Layang kanggo wong wadon sing ora ana sing takon

Ing sadawane kabeh rame peradaban sing nggumunake, ana siji kekosongan sing medeni lan adhem: ora ana siji wae sing tau takon marang kowe — apa sing kokkarepake?

Ora ana sing kepengin ngerti apa sing kokmenengake sadurunge turu. Ora ana sing takon, apa kowe saiki kepengin mlayu maju utawa kowe kudu nggulung awak lan mung turu. Kowe terus didhawuhi apa sing kudu koklakoni, nanging ora ana sing takon pitakonan sing prasaja lan suci: "Piye perasaanmu saiki, dhik?".

Layang iki minangka pangeling: kowe ora kudu mbuktekake supaya entuk hak ambegan. Eluhmu iku lumrah. Keselmu iku suci. Nesumu duwe hak metu. Ngidini awakmu dadi ora sampurna, nanging urip.