Bréf til þess sem er vanur að halda himninum einn

Allir eru vanir að þú reddar þessu. Þegar áætlanir hrynja í kringum þig, þegar ástvinum bregður við, þegar stormurinn feykir burt viðmiðunum — horfa allir á þig. Og þú stendur óhagganlegur, því þú kannt ekki annað, því slíkur er innri heiðurskóði þinn.

En ég sé það sem er falið bak við stillingu þína. Ég veit hversu mikillar fyrirhafnar það krefst að halda rólegu yfirbragði þegar stormur geisar innra með þér, og hvernig manni langar stundum einfaldlega að þegja, án þess að útskýra nokkuð fyrir neinum.

Hér þarftu ekki að standa í vörn. Þú hefur þegar sannað allt með verkum þínum og orðum. Taktu af þér þunga herklæðið við innganginn. Í þessu Húsi er virðing borin fyrir umfangi þínu, hugsað er um ró þína og séð er hver þú ert í raun — án gríma, án titla og án skilyrða.