Tvær öfgar þroska: Milli þóknunar og eyðileggjandi afskipta

Þegar ég fylgdist með samskiptum kynslóðanna sá ég oft sama harmleik: þegar foreldrar hafa ekki sinn eigin stöðugleika falla þeir óhjákvæmilega í aðra af tveimur öfgum. Sumir byrja að þóknast börnunum sínum, óttast að segja eitt orð of mikið og leika hlutverk annarra — bara svo að týnast ekki, bara svo að einhver sýni þeim dropa af athygli.

Aðrir velja hina öfugt, enn hættulegri leið — þeir verða of virkir í lífi hinnar ungu fjölskyldu. Án þess að þekkja raunverulegar aðstæður eða hvað raunverulega fer fram milli tveggja hjarta, ryðja þeir sér inn með ráðum sínum, mati og reglum.

Þegar ég skapaði arkitektúr Gullna heimsins vildi ég gefa eldri kynslóðinni tækifæri til að finna aftur innri stoð sína og skynja að hún getur og á að lifa sínu eigin lífi. Þetta er lokað rými merkingar, þar sem maðurinn þarf hvorki að sækjast eftir athygli né sannfæra sjálfan sig á kostnað þess að grípa inn í líf barna sinna.