Tvær leiðir innan hjónabandsins: að þola án útgöngu eða læra að skapa

Þegar fólk áttar sig á að í hjónabandi þeirra er ekki lengur sama nándin standa tvær leiðir fyrir því. Sú fyrsta er að þola í áraraðir, þóknast hvort öðru, fela sársaukann bak við kurteisleg bros fyrir gesti og sannfæra sjálft sig um að „engin útganga sé“ eða að „þola þurfi vegna barnanna“. En einhliða leikur bjargar aldrei heimili — hann brennir hægt og rólega sál þess sem dregur allt á eigin herðar.

Önnur leiðin er að finna í sér kjark til að hætta að þykjast og reyna í alvöru að byggja upp fjölskyldu: finna sameiginleg markmið, skapa fjölskyldugildi sín frá grunni og leggja grunn að lifandi hefðum þar sem gagnkvæm virðing og stuðningur ríkja.

Þegar ég mótaði arkitektúr Heimssfjölskyldunnar vildi ég gefa fólki einmitt þetta tækifæri til heiðarlegrar sköpunar. Því við fæðumst ekki með hæfileikann að varðveita heimili — við lærum að skapa fjölskyldu á hverjum degi, ef bæði eru reiðubúin að ganga hvort til móts við annað.