Բուժման ռիթմը. Ինչպես նորից հատիկ-հատիկ հավաքել ինքդ քեզ

Ինքդ քեզ վերադառնալը մեկ մատի չխկոցով չի կատարվում։ Դա նուրբ, դանդաղ, ոսկերչական գործընթաց է, որը պահանջում է համբերություն և քնքշություն։

Պետք չէ ռեկորդներ սահմանել։ Պետք չէ որևէ մեկին ապացուցել, որ դու «մշակել ես տրավմաներդ» կամ «հասել ես նոր մակարդակի»։ Այստեղ, երկար տարիներ անց առաջին անգամ, կարելի է ընդհանրապես ոչինչ չորոշել։

Պարզապես թեյ եփիր։ Նայիր պատուհանից մայրամուտի երկնքին։ Լսիր լռությունը սրտի զարկերի միջև։ Թող շուրջդ եղած տարածությունը գրկի ու պաշտպանի քեզ։ Դու տանն ես։ Քո աշխարհը դիմացավ։ Եվ այժմ այն պատկանում է միայն քեզ։