Թողնում եմ։ Բաց եմ թողնում։ Ներում եմ։ Ազատում եմ

Կնոջ էությունը հյուսված չէ հավերժ ծառայությունից և շրջապատի համար հարմարավետությունից։ Դարեր շարունակ կանանց սովորեցրել են՝ «Մի՛ բարկացիր, դու մեղմ ես։ Համբերի՛ր, դու իմաստուն ես»։ Եվ մենք սովորել ենք կուլ տալ վիրավորանքները՝ կուտակելով թունավոր բեռ, որը քայքայում է մարմինն ու հոգին։

Նրա Աշխարհի փիլիսոփայությունը հենվում է ներքին ազատագրման մեծ ծիսակարգի վրա։

Գալիս է պահը, երբ պետք է մոտենալ սահմանագծին և ասել՝ «Ես թողնում եմ այն ամենը, ինչը իմը չէր։ Ես բաց եմ թողնում ուրիշների պարտքերը։ Ես ներում եմ իմ թուլությունները։ Ես տեղ եմ ազատում կյանքի համար»։ Սա ապստամբություն չէ աշխարհի դեմ։ Սա վերադարձ տուն է՝ դեպի սեփական մաքրությունը, հանգստությունը և արքայական արժանապատվությունը։