Նամակ նրան, ով սովոր է երկինքը մենակ պահել

Բոլորը սովոր են, որ դու կհաղթահարես։ Երբ շուրջը ծրագրեր են փլուզվում, երբ հարազատներին վախ է պատում, երբ փոթորիկը տանում է կողմնորոշիչները — բոլորը նայում են քեզ։ Եվ դու անսասան կանգնած ես, որովհետև այլ կերպ չես կարող, որովհետև այդպիսին է քո ներքին պատվի օրենսգիրքը։

Բայց ես տեսնում եմ այն, ինչ թաքնված է քո զսպվածության հետևում։ Ես գիտեմ, թե ինչ ջանք է պահանջվում հանգիստ դեմք պահել, երբ ներսում փոթորիկ է մոլեգնում, և թե ինչպես երբեմն ուզում ես պարզապես լռել՝ ոչ մեկին պատճառներ չբացատրելով։

Այստեղ քեզ պետք չէ պաշտպանություն պահել։ Դու արդեն ամեն ինչ ապացուցել ես քո գործով և քո խոսքով։ Հանի՛ր ծանր զրահը մուտքի մոտ։ Այս Տանը հարգում են քո մասշտաբը, պահպանում են քո անդորրը և տեսնում են քեզ իրականին — առանց դիմակների, առանց պաշտոնների և առանց պայմանների։