Դիմակների անատոմիան. Ինչու՞ մենք մոռացանք զգալ

Այն սկսվում է դեռ երիտասարդ տարիքում, երբ առաջին անգամ քեզ հանձնում են ուրիշի սցենարը՝ ինչպիսին պարտավոր ես դառնալ, ինչպես ճիշտ վարվել, երբ ամուսնանալ, քանի երեխա ունենալ և ինչպես անթերի տեսք ունենալ։ Հետագայում պահանջների ցանկը միայն աճում է՝ կատարյալ տնային տնտեսուհի, պահանջված մասնագետ, շողացող մայր։

Ամեն անգամ, երբ աշխարհը քեզ սովորեցնում է «ճիշտ ապրել», դու հագնում ես հերթական դիմակը։ Ծանր, գեղեցիկ, հասարակության կողմից հավանության արժանացած զրահ։ Եվ ժամանակի ընթացքում այդ ծանրության տակ ջնջվում է սահմանը՝ որտե՞ղ են քո իսկական ցանկությունները, և որտե՞ղ են ուրիշների պարտադրած դերերը։

Ստեղծել սեփական ներաշխարհը նշանակում է քայլ առ քայլ հոգատարությամբ հեռացնել այդ շերտերը։ Ոչ թե կոտրել ինքդ քեզ, այլ ուրիշների վախերի ու սպասումների փլատակների տակից պեղել սեփական ինքնությունը։