List wo hranicy, kotruž starši nigdy njesmědźa přestupić

Njeje ničo strašniše hač wokomik, hdyž staršim wrota swojeho doma z čistym, wupřimnym wutrobu wotewrěš, a jako wotmołwu so za twojim zadkom spletki a spřisahanja pletu. Hdyž starši neutralitu zabudźa a slepje so na stronu swojeho syna abo swojeje dźowki přećiwo druhemu mandźelskemu partnerej stajeja.

Zasahujo do cuzoho zwjazka, starši su husto wěste, zo činja prawje. Ale woni njeznaja cyłu prawdu a samo sej njewědomja, kak wotstorkace, njewotnaprawjomne bol druhemu čłowjekej zadawaja a kak kaznja sudby swojich wnučkow, rozdrěwajo jich swět na dźěle.

Pisam tut list jako dopomnjenje na najwyši zakoń rodoweje česće: njebudźe nikdy sudnicy w domje swojich dźěći. Njekonstruujće intrigi, njedźělće njedźělomne a njewučće jich, kak maja žiwi być. Waše powołanje je być ćichi swětło a dobra podpěra, a nic móc, kotraž niči to, štož njeje wot was natwarjene.