Twjerdźizna wědomiteho wuběra: Čehodla njesmě so do swójby slepo zastupić

Kak husto ludźo swójbu impulsiwnje załoža — z młodźiny, hišće sebje samych njeznajo, ani čłowjeka pódla. Bjezmała njerozrěčujo wo swojich woprawdźitych přećach, hódnotach a potrjebach, činja njewědomy krok a potom lěta za tutu chwatliwosć znutřka mandźelstwa płaća.

Wšak jeli zakład je so hišće tehdy połožił, hdyž dwaj běštaj por — hdyž wuknuštaj swoje začuća słyšeć a so na spočatku puća spóznataj — je sylnu swójbu twarić bjez měry lóšo. W tajkim domje kóždy hižo při durjach to najwažniše čuje: tu sym pod škitom. Ale hdyž zakład njeje, přewobroći so swójbny žiwjenje do ćežkeho pospytanja.

Swět swójby je stworjeny, zo by so běh w kruhu iluzijow zastajił. To je teritorij, hdźež so njehraje na „přikładnu swójbu“ za publikum, mjeztym zo znutřka chaos běsni, ale so čestnje a wědomje swój zhromadny swět natwarja.