Anatomija maskow: Čehodla smy so wotwuknyli čuć

To započina so hižo w młodosći, hdyž so tebi prěni raz cužy scenar poda: što ty dyrbiš stać, kak so prawje zadźeržeć, hdyž so wudać, kelko dźěći porodźić a kak bjezhibnje wupadać. Pozdźišo lisćina žadanjow jenož rosće: perfektna hospodyni, wuznamna specialistka, błyšćaca mać.

Kóždy raz, hdyž swět tebi „prawy žiwjenje“ wuči, ty sebi dalšu masku woblekuješ. Ćežku, rjanu, socialnje připóznatu zbroju. A z časom so pod tutej ćežu mjeza zatraći: hdźe su twoje woprawdźite přeća, a hdźe su cuže narjadowane role?

Swoj wnutřny swět tworić woznamjenja krok za krokom te sloje starosćiwje wotstronjeć. Nic sobe złamać, ale swoju woprawdźitosć wot hrjebjow cužich strachow a wočakowanjow wuryć.