Wot křehkosće k zwjazkej na cyły žiwjenje: Hdyž za słowami slěduja skutki

Přechod wot prěnjeho přićahowanja k zwjazkej na cyły žiwjenje sej mužnosć wužada, woprawdźeći być. To, štož je so jedne raz w zašłosći zapaliło, samo po sebje hišće přichod njegarantuje — přichod so jenož přez to twari, kak ludźo dźensa rěča a jedna.

Najprjedy so w tutym swěće wučiće, sebe słuchać a čestnje mjenować to, za čimž waša duša žada, doniž sće jenož na spočatku poćahow. Potom skradźu wotchadźa zajaćenosć a strach, někoho zranić: wotkrywate nowe strony w sebi, wučiće so podtöny rozumić a mjezy lubeho čłowjeka škitać.

A potom so chwějosć zhubi. Na městno rjanym, ale bjezrěčnym pohladam přichadźeja woprawdźite rozsudźenja a mužne skutki — runje ten njezničomny fundament, na kotrymž dwoje swój zhromadny dom twaritej.