Jedne na druheho z lubosću a něžnosću hladać

Njeje móžno zbožo tam twarić, hdźež ludźo jedne na druheho hladać, kaž bychu jich k zhromadnemu bydlenju nuzowali. Hdyž za zwjazkom jenož ličenje, nawyk abo cuze prawidła steja, wostanujetej woči zymnej a prózdnej.

Filozofija swěta porow w Domje VIA AD ME so na žiwej, njepřikrytej prawdźe wutroby dźerži: Swoje čuća posłuchać. So prěnjeho kročka njezastrašować. Jedne druheho spoznawać a wučić. Z lubosću a něžnosću hladać.

Naprawdźiwa bliskosć so w tutym sekundźe narodźi, hdyž jedyn w ćišinje čaka, a druhi naposledk woči zběhny — a w tutym napřećiwym pohladźe bjez jeničkeho słowa zněje wšo: a słódkosć, a kedźbliwosć, a začuće, zo sy naposledk doma.