Strony bjez słowow: Prawо na křik a ćišinu

Za reprezentatiwnym fasadow kóždeje sylneje žony schowa so přeco komora, wo kotrejž nichtó njewě. Městno, hdźež so zhromadźi njewurěčena bolosć, hdźež so wohidźenja schowaja a hdźež žona wustawa, kamjentna murja za wšěch wokoło być.

W kulturje VIA AD ME płaći zakoń: tu njeje žaneho hladanskeho sala. Tu njejsu posudźenja, lajki a cuze radoznałe woči.

Někakdy dyrbiš jenož wumjelčić. Być tam, hdźež njejsu pismiki, ale jenož ty a pausa. A někakdy — zawostajić hłosowu mysl: so wupowědać w samotnosći ze sobu, w ćmje so wupłakać, nahromadźenu zrudu wuwalić a wědźeć, zo tutón křik duše wěčnje zapječatowany w tajnosći wostanje. Čišćenje njeje na zjawnosći. Wone so za kulisami stawa, w bohatej ćišinje.