શબ્દો વગરના પાનાં: ચીસ અને મૌનનો અધિકાર

કોઈપણ મજબૂત સ્ત્રીના ભવ્ય મુખમંડપની પાછળ હંમેશા એક એવો ઓરડો છુપાયેલો હોય છે, જે વિશે કોઈને ખબર નથી. એ સ્થળ, જ્યાં અકથિત વેદના એકઠી થાય છે, જ્યાં ઠેસ છુપાય છે અને જ્યાં સ્ત્રી આસપાસના સૌ માટે પથ્થરની દીવાલ બનવાનું થાકી જાય છે.

VIA AD ME ની સંસ્કૃતિમાં એક નિયમ છે: અહીં કોઈ પ્રેક્ષકગૃહ નથી. અહીં નિર્ણયો નથી, લાઇક્સ નથી અને બીજાની જિજ્ઞાસુ નજરો નથી.

ક્યારેક ફક્ત ચૂપ થઈ જવું જરૂરી છે. એવી જગ્યાએ રહેવું, જ્યાં અક્ષરો નથી, ફક્ત તું અને એક વિરામ છે. અને ક્યારેક — એક અવાજનો વિચાર મૂકી જવો: એકલતામાં પોતાનું મન હળવું કરવું, અંધકારમાં રડવું, એકઠા થયેલા ક્રોધને બહાર કાઢવો અને જાણવું કે આ આત્માનો પોકાર કાયમ માટે ગુપ્તતામાં સીલબંધ રહેશે. શુદ્ધિ જાહેરમાં થતી નથી. એ પડદા પાછળ, આશીર્વાદિત મૌનમાં થાય છે.