Anatomia de l'inesprimible: Perqué cal no témer d'èsser pas comprés

Perqué los gents an tant paur de parlar los primièrs e de dire drechament çò que senton, çò que lor es car e çò que lor fa mal? Perqué cadun es tengut pel meteis barrièr interior: «E se me comprenon pas? E se mon dobèrtura es pas acceptada?».

Mas la vertat de las relacions es susprenentament simpla e misericordiosa: se dubrís l'arma e l'autre te sentís pas ni te compren, alara es simplament pas ta persona. E val fòrça mai o saber ara e lo laissar anar suaus, que de viure d'ans dins las non-dichas, crentant de dire una paraula de tròp. E se davant tu i a vertadièrament ta persona, ela entendrà quitament ton murmur.

En creant l'arquitectura del Mond dels Parelhs, voliái donar als dos un territòri d'onestat absoluda. Un luòc ont aprènon a parlar sens mascas e sens paur, a se conéisser vertadièrament e a s'ensenhar quicòm de nòu cada jorn.