O ritmo da curación: Como recompoñerse de novo, gran a gran

O regreso a unha mesma non sucede nun chasquido de dedos. É un proceso delicado, lento, de ourivería, que require paciencia e coidado.

Non hai que bater récords. Non hai que demostrarlle a ninguén que «traballaches os teus traumas» ou que «acadaches un novo nivel». Aquí, por primeira vez en moitos anos, podes simplemente non decidir nada.

Prepara só un té. Mira pola ventá o ceo do solpor. Escoita o silencio entre os latexos do corazón. Deixa que o espazo que te rodea te abrace e te protexa. Estás na casa. O teu mundo resistiu. E agora perténcelle só a ti.