Anatomía da armadura: O prezo da eterna resistencia

Desde a infancia, a un home ensínaselle unha única regra: apertar os dentes e aguantar o golpe. Ano tras ano, ao redor do corazón vaise formando unha pesada armadura que primeiro protexe da presión externa e logo comeza a afogar por dentro. Pois mesmo a rocha máis sólida ten un límite de tensión do que non se acostuma falar en voz alta.

Cando eu deseñaba a arquitectura do Seu Mundo, sabía unha cousa: aquí non haberá ollos alleos, espectadores nin valoracións sociais. Este é o único lugar onde o teu cansazo e os teus sentimentos vivos non se perciben como debilidade.

Todo este espazo foi creado á imaxe dunha persoa comprensiva, que non fai preguntas innecesarias, non espera informes, senón que simplemente che pousa en silencio unha cunca de café quente.