Unha carta sobre a fronteira que os pais nunca deben cruzar

Non hai nada máis terrible que o momento en que abres as portas da túa casa aos maiores cun corazón limpo e sincero, e en resposta, ás túas costas, comezan a tecerse intrigas e conxuras. Cando os pais esquecen a neutralidade e póñense cegamente do lado do seu fillo ou da súa filla contra o outro cónxuxe.

Ao inmiscirse na unión allea, os pais a miúdo están convencidos de que actúan correctamente. Pero non coñecen toda a verdade e nin sequera son conscientes da dor esmagadora e irreparable que inflixen a outra persoa e de como mutilan os destinos dos seus propios netos, rompendo o seu mundo en anacos.

Escribo esta carta como recordatorio da lei suprema da honra familiar: nunca vos convertades en xuíces na casa dos vosos fillos. Non tezades intrigas, non dividades o indivisible e non lles ensinedes como deben vivir. O voso chamamento é ser unha luz serena e un apoio bondadoso, non unha forza que destrúe o que non construístes vós.