Litir chuig an té nár fhiafraigh éinne di

I measc torann bodhar na sibhialtachta go léir tá folús amháin fuar, scanrúil: níor chuir éinne riamh ceist ort — agus cad a theastaíonn uaitse?

Ní chuireann éinne spéis sa rud a bhfuil tú i do thost faoi roimh chodladh. Ní fhiafraíonn éinne an bhfuil tú ag iarraidh rith ar aghaidh anois nó an bhfuil sé riachtanach duit casadh isteach ort féin agus díreach codladh. Deirtear go síoraí leat cad ba cheart duit a dhéanamh, ach ní chuireann éinne an cheist bhunúsach, rúnda: «Agus conas a mhothaíonn tú anois, a stór?».

Is meabhrúchán í an litir seo: níl ort an ceart chun anála a thuilleamh. Tá do dheora normálta. Tá do thuirse naofa. Tá ceart ag do chuid feirge teacht amach. Lig duit féin a bheith beo, seachas foirfe.