It ritme fan genêzing: Hoe'tst dysels stikje by bytsje wer opbouwe kinst

It weromkommen nei dysels bart net mei ien klap fan 'e fingers. It is in fyn, stadich, juwelierswurk dat geduld en soarch freget.

It is net nedich om rekôrs te setten. It is net nedich om immen te bewizen datst "trauma's ferwurke hast" of "in nij nivo berikt hast". Hjir kinst foar it earst yn jierren hielendal neat beslute.

Set gewoan tee. Sjoch troch it finster nei de jûnshimel. Harkje nei de stilte tusken de hertslaggen. Lit de romte om dy hinne dy omearmje en beskermje. Do bist thús. Dyn wrâld hat stân holden. En no heart er allinnich dy ta.