«Tu lu sintirâs, nol è pussibil saltâlu»: Cuant che doi siums si ricognossin
Su la reson parcè che dongje dal so om tu no domandis mai «massa»

AUDIO MIRRORLa vôs de creatore
La vôs de creatore si prepare — il cjapitul al sunarà daurman
Cualchi volte un om puarte dentri di sè il sium plui sempliç e pur, fin de zoventût. Par esempli, viodint une volte la vere tenerece in cjase di altris, al dis a sè stes: «Cuant che o varai un om che o ami, o vuei, ogni volte che al passe la puarte, cori jù a cjatâlu, cjapâlu strent e bussâlu cun dulece». Ma la vite cualchi volte e va cussì che dongje ti cjate chel che no è chel: il to slan plui cjalt une volte al ven refudât cun frêt, e tu scondis cheste tenerece fond dentri di te par agns.
E in chel stes mont al vîf un altri om. E une volte, in une cunversazion cuiete, al confesse il so plui segret: «O siumi dome di une robe — che a cjase mi spietin cun braçs cjalts e amôr… Ma, forsit, o domandi masse?».
No, no masse. Dome no a chel just. Parcè che cuant che tu cjatis il to om — dut è pussibil. Parcè che ce che un al à pôre di siumâ, chel altri al à siumât di regalâlu par dute la vite. Propri in chel moment a mi àn domandât: «Cemût fasaio a savê che e je chê juste?». Jo mi soi voltade e ai rispuindût: «Tu lu sintirâs, nol è pussibil saltâlu».
Il mont di Pâr al è stât creât propit par cheste ricognossince — cuant che o sin dome al inizi de relazion. Par che o scomencin a sintî il nestri cûr, i nestris sintiments sincîrs e no vin pôre di dî ce che o volin pardabon. Parcè che capî che denant di te tu âs il to destin al è une vore sempliç: il to sun plui intim al devente propit chê cjase che chel altri al ve cirût par dute la sô vite.
World Creator
VIA AD ME
«Open the gates of the Nine Worlds and the sovereign architecture of VIA AD ME»