Ein heimur, sum byrjar við eini steðg

Internetið lovaði einaferð at sameina fólk, men gjørdist í staðin tann mest innilukta og larmandi torgin á jørðini. Eitt stað, har hvør einstakur hvørt sekund krevur títt ans, leggur tær dámur á og dømir lív annarra gjøgnum køld skermar.

Ein kvinna hevur ikki longur tørv á einum øðrum sýningarglugga at hyggja at annarri lukku. Hon hevur tørv á einum heilagdomi at hyggja endiliga inn í seg sjálva.

Hesin Dagbók byrjar ikki við byrjan og ikki við manifest. Hon byrjar við steðg. Frá tíðini tá tú letur dyrnar aftur fyri endalausum "tú mást" og verður í fullkomnari tøgn. Prologurin er ikki til at forklára — hann er til at taka ein ærligan fyrsta andadrátt og minnast til, at tín sanni heimur byrjar við teg sjálva.