COMPASSUS

COMPASSUS — این درباره برنامه‌های 10 ساله نیست. این درباره جهت است. درباره اینکه کجا بروی، وقتی نقشه‌ای نیست، اما احساس می‌کنی: «من باید به آنجا بروم».

اینجا تو از دنبال کردن اهداف دیگران دست می‌کشی. تو «باید»، «پر prestige»، «اینطور معمول است» را قطع می‌کنی. تو با لیست «نمی‌خواهم» شروع می‌کنی — زیرا دقیقاً از طریق «نمی‌خواهم» است که «بله» واقعی به وجود می‌آید.

و تو سه سال بعد، سه‌شنبه ایده‌آلت را ترسیم می‌کنی. نه روزی در بهشت. بلکه یک سه‌شنبه معمولی. و از خودت می‌پرسی: در این روز چه چیزی وجود ندارد؟ چه کارها، چه افراد، چه تعهداتی؟ اینجاست که آزادی تو قرار دارد.