دژِ انتخاب آگاهانه: چرا نمی‌توان با چشم بسته به خانواده گام نهاد

چه بسا مردم خانواده را شتاب‌زده بنیان می‌گذارند — در جوانی، بی‌آنکه هنوز خودشان را بشناسند یا کسی را که در کنارشان است. تقریباً بی‌آنکه دربارهٔ خواسته‌ها، ارزش‌ها و نیازهای راستین خود سخن بگویند، گامی ناخودآگاه برمی‌دارند و سپس سال‌ها بهای این شتاب را درون پیوند زناشویی می‌پردازند.

زیرا اگر بنیاد همان هنگام نهاده شده باشد که آن دو زوجی بودند — هنگامی که آموختند احساسات خود را بشنوند و یکدیگر را در آغاز راه شناختند — ساختن خانواده‌ای استوار بی‌اندازه آسان‌تر است. در چنین خانه‌ای هر کس از همان آستانه مهم‌ترین چیز را حس می‌کند: اینجا من در امانم. اما آنجا که بنیادی نیست، زندگی خانوادگی به آزمونی دشوار بدل می‌شود.

دنیای خانواده آفریده شده است تا دویدن در چرخهٔ توهم‌ها را متوقف کند. این سرزمینی است که در آن کسی برای نمایش عمومی «خانوادهٔ نمونه» بازی نمی‌کند، در حالی که در درون آشوبی برپاست؛ بلکه صادقانه و آگاهانه دنیای مشترک خود را می‌سازند.