Mondo, kiu komenciĝas per paŭzo

La interreto iam promesis unuigi homojn, sed anstataŭe ĝi transformiĝis en la plej sufokan kaj bruan placon sur la planedo. En lokon, kie ĉiuj ĉiusekunde postulas vian atenton, trudas normojn kaj juĝas fremdajn vivojn tra malvarmaj ekranoj.

Virino jam ne bezonas plian montrofenestron, por rigardi fremdan feliĉon. Ŝi bezonas sanktejon, por fine rigardi en sin mem.

Ĉi tiu Taglibro komenciĝas ne per starto kaj ne per manifesto. Ĝi komenciĝas per paŭzo. En la momento, kiam vi fermas la pordon antaŭ la senfinaj «vi devas» kaj restas en absoluta silento. La prologo necesas ne por klarigoj — ĝi necesas por fari honestan unuan enspiron kaj memori, ke via vera mondo komenciĝas de vi mem.