Letero pri la limo, kiun gepatroj neniam rajtas transpaŝi

Ne ekzistas io pli terura ol la momento, kiam vi malfermas al la pliaĝuloj la pordojn de via hejmo kun pura, sincera koro, kaj responde malantaŭ via dorso komenciĝas teksado de intrigoj kaj komplotoj. Kiam gepatroj forgesas pri neŭtraleco kaj blinde stariĝas flanke de sia filo aŭ sia filino kontraŭ la dua geedzo.

Intervenante en alies union, gepatroj ofte estas certaj, ke ili agas ĝuste. Sed ili ne konas la tutan veron kaj eĉ ne konscias, kiun disbatantan, ne ripareblan doloron ili kaŭzas al alia homo kaj kiel ili kripligas la sortojn de siaj propraj genepoj, disŝirante ilian mondon en pecojn.

Mi skribas ĉi tiun leteron kiel memorigon pri la supera leĝo de la familia honoro: neniam fariĝu juĝistoj en la domo de viaj infanoj. Ne teksu intrigojn, ne dividu tion, kio estas nedividebla, kaj ne instruu al ili, kiel ili devas vivi. Via alvokiĝo estas esti kvieta lumo kaj bona subteno, ne forto, kiu detruas tion, kio estis konstruita ne de vi.